Już prawie miesiąc minął od kiedy wróciłem z Afryki. Po tamtej wyprawie jedynie opalenizna i zapach parzonej kawy przypomina mi, że tak nie dawno byłem gdzieś w środku lata na drugiej półkuli. A to zaledwie około 10 godzin podróży samolotem z Londynu.
Celem mojej podróży była stolicy Zambii, Lusaka. Wyjechaliśmy w grupie siedmiu osób z czego część jechała z UK, a pozostali z Polski. Mieliśmy tam budować szkołę i faktycznie przez dwa tygodnie pracowaliśmy fizycznie jak robotnicy budowlani. Pozostałą część czasu przeznaczyliśmy na podróże po czarnym lądzie. Oprócz Lusaki odwiedziliśmy odległy o 500km Livingstone, byliśmy na safari w Botswanie i na spływie pontonowym po Zambezi.
Zambia nie należy do bogatych krajów, a wręcz odwrotnie w Afryce plasuje się jako jedno z biedniejszych państw. Żyje tam około 13 mln ludzi z czego 2mln w stolicy Lusace. Miasta wyglądają podobnie do europejskich, szczególnie Livingstone wcześniejsza stolica, które zostało założone przez brytyjskich kolonistów. Są tam normalne centra handlowe, stacje benzynowe, mniejsze i większe sklepy. dopiero wyjeżdżając trochę dalej można zobaczyć ludzi żyjących w małych domkach, murowanych lub budowanych z gliny i krytych strzechą.
Głównym zajęciem zarobkowym jest handel lub rolnictwo, a w tym uprawa kukurydzy. Około 80% PKB kraju pochodzi głównie z rolnictwa, pozostałe to przemysł wydobywczy, głównie miedzi. Zambia przyciąga inwestorów, którzy zakładają tam firmy, farmy. Brakuje tam wyspecjalizowanej kadry, robotników, inżynierów, managerów i nawet przedsiębiorców, którzy zmieniliby ten kraj na lepsze. W każdej branży istnieje nisza na produkt i usługę, a miejscowi ludzie nie widzą tego, więc jeżeli ktoś zaangażuje się w coś na poważnie, nie ma szans żeby nie odnieść tam sukcesu.
